Wy ha dit kear in foto út 1967 by de kop. Rûn men doe op guon plakken mei 'flowers' yn it jier hjir rûn men noch gewoan op klompen. Op de foto is te sjen dat in boat der wat ûngelokkich byleit. En it hiele doarp, of kin ik better skriuwe: de hiele doarpEN (want it wie doe noch Burdaard en Wânswert oan 'e Streek) sille wol net útrûn wêze omdat der in boat troch de brêge moast. Al wienen sokke boaten foar my yndertiid wol in hiel o heden. Sa wie ik al ris op besite by 'pake en beppe Tergrêft' en dan hie ik altiten in hiele soad niget oan de boaten dy't dêr troch de Ie foarby farden. Dat wie foar it grutste part beropsferkear want minsken dy't foar harren wille in boatsje ta har foldwaan hienen wienen der yn dy tiid noch net folle. Ik kin my noch wol yn it sin krije dat wy dêr doe op Tergrêft de hannen gear hawwe moasten foar in waarmmiel. En dat der yn 'e fierte stadich in boat tichterby farde. Mar pake Gaatze hâlde mar net op mei preuveljen dat it baarnde my op 't lêst al yn en ik koe my net mear stilhâlde: “Pake doch dyn kop der efkes foar wei want der komt in boat oan!”. Wer ris wat oars as ‘amen’ en ik haw it letter noch faak hearre moatten. Mar werom nei dy alfde july 1967 om healwei seizen hinne. In boat kaam der oan om troch de âlde Steenhuisenbrêge te farren. Kafeehâlder Minne Huizinga wie de brêgewipper mar dat iependraaien foel him hieltiten swierder dat hy hie it pachtkontrakt mei yngong fan 1 jannewaris 1967 opsein. En it wie in poepetoer om in ferfanger te finen. Dat sil der grif ek mei te krijen hân hawwe dat it brêgewippen net in fetpot wie. Men wie yndertiid ek net yn tsjinst by de gemeente mar men hie in pachtoerienkomst mei de beide gemeenten Dantumadiel en Ferwerderadiel. En dan mocht men mei it ferneamde klompke brêgejild freegje by de boatsjeminsken. Omdat it tal boaten wol ris tsjinfoel stienen de beide gemeenten garant foar in fan te foarren ôfpraat fêst bedrach. Mar yn it fakânsjeskoft wie der altiten wol jongfolk dat in bûssint byfertsjinje woe. Sa wie ek doe de 17-jierrige Aan Braaksma út Rinsumageast tydlik oansteld. Mar dat brêgewippen wie wol in bytsje mankundich wurk. Ynearsten wie it dreech om him op gong te krijen mar as er dan ien kear draaide wie it de keunst om him ek wer op 'e tiid ôf te remjen en dat mei dy mânske frachtboaten dy't stadichoan tichterby foeren. De brêge moast rjocht iepen lizze om sa de trochfeart fan de boaten sa soepel moochlik ferrinne te litten. Dy trochfeart wie 7 meter 25. De fakânsjehelp sil it grif net goed dien hawwe want de boat rekke de brêge op en skode ûnder it tek. It wie it motorskip “De Attentie” fan D. Kreuk út Ouderkerk aan de Ijssel. No de boat hie net in bettere namme hawwe kinnen want der spatte gâns folk op ôf op dy ferfeelsume simmerjûn yn july. It skip fan 216 ton wie leech mar hie de as fan de brêge aardich skansearre. It wie lykwols in gelok by in ûngelok dat der sa'n soad minsken op ôf kamen want no koe der mei man en macht besocht wurde it skip wer los fan de brêge te krijen. Dêrta stienen der in man as acht sterke manlju op 'e boat om de brêge in bytsje op te wippen, de skipper liet de boat mei folle krêft efterút farre en efterop de brêge stienen noch in keppel minsken om mei harren gewicht te helpen. De earste kear mislearre it mar by de twadde kear, oardel oere neidat it bard wie, skeat de boat dan dochs los. De brêge woe dêrnei wol wer draaie mar koe net rjocht wer werom yn de goede stân. Dat de smid (grif Marten de Vlas) moast der by komme om in stik izerwurk der ôf te seagjen en der moast in stik fan de loopplanke ôf. De boat hie foar f 800,- skea sa stie der yn it rapport fan Gemeentewurken. Mar ek de brêge hie in knoei krigen want de oare deis al waard tydlik in maksimum snelheid ynsteld fan 6 km yn 'e oere foar al it ferkear dat oer de brêge moast en reau dat swierder wie as 4 ton mocht der alhielendal net mear oer.